(Идиллия)

Ул
Эретеп тућган тђрђзђне,
Моштым гына карый урамга,
Ак чђчђклђр ява урамда...
Берђњ
Борын очын кулына кысып,
Сњгенеп узды кышкы салкыннан,
Ќил ияреп китте артыннан...
Алар
Чана тартып ќырлый-ќырлый,
Тау шуарга икђњ уздылар,
Ђ бераздан кире сыздылар...

*

Ак чәчәкләр ява,
Дөнья матур,
Шундый матур булып тоела,
Күге зәңгәр, гүя йолдызлары
Ак кар булып җиргә коела...
Яз янгыны җиргә кабынганчы,
Кар астында йоклар урамнар,
Төне матур булса, төн үтүгә,
Таңнар алып килер бураннар...
Дөнья матур,
Шуның өчен дә бит,
Сүгенә-сүгенә кайтам салкыннан;
Ә җил моштым гына эндәшмиче
Ияреп килә минем артымнан...
Белмим, нигђ, ђллђ гыйшкы тљшкђн,
Кайда барсам — шунда бара ул;
Љйгђ кергђндђ ќиргђ ятып,
Чыкканымны саклап кала ул...
Шуныћ љчен дђ мин чыкмый гына
Тђрђзђдђн карыйм урамга,
Ак чђчђклђр ява урамда...
Ак чђчђклђр ява, дљнья матур,
Шундый матур булып тоела,
Књге зђћгђр, гњя йолдызлары
Ак кар булып ќиргђ коела...

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить

Автор-составитель Донина Лариса Николаевна.
Защищен авторским правом, просьба при копировании ссылаться на автора.